Serdecznie dziekuje International Federation For Hydrocephalus and Spina Bifida za pozwolenie przedruku ponizszego artykulu: Wychowywanie Dziecka z Rozszczepem Kregoslupa
W czasie otwarcia nowego biura "if" w Brukseli, Runa Schoyen - czlonek stowarzyszenia z Norwegii przeczytala takie krotkie opowiadanie.
Jestem czesto proszona o to, aby opisac przezycia zwiazane z wychowywaniem niepelnosprawnego dziecka - aby moc wyobrazic sobie jakie sa to uczucia. To jest tak:
Kiedy planuje sie miec dziecko, to jest tak jakby sie planowalo wspaniale wakacje do Wloch. Po miesiacach oczekiwania ten dzien nadchodzi. Samolot laduje. Stewardesa przychodzi i mowi:
"Witamy w Holandii."
"W Holandii?" - pytasz.
"Jak to w Holandii? Ja mialam leciec do Wloch! Ja powinnam byc we Wloszech! Cale zycie marzylam o wyjezdzie do Wloch!"
Ale byla zmiana planu lotu. Samolot wyladowal w Holandii i tu musisz zostac. Najwazniejsze, ze nie zabrano cie do jakiegos okropnego, brudnego miejsca, pelnego zaraz, glodu i chorob. To jest po prostu inne miejsce. Musisz kupic nowy przewodnik. Musisz nauczyc sie nowego jezyka. I spotkasz wiele osob, ktorych gdzie indziej bys nie spotkala.
To jest po prostu inne miejsce. Jest powolniejsze. Mniej rzucajace sie w oczy niz Wlochy. Po jakims czasie, kiedy zlapiesz oddech i rozejrzysz sie dookola, zauwazysz ze Holandia ma piekne wiatraki, Holandia ma tulipany. Holandia ma nawet Rembrandty.
Ale kazdy, kogo znasz, jest "zajety" wyjazdami do Wloch, i wszyscy chwala sie, jak wspaniale spedzili czas we Wloszech. I do konca zycia Ty bedziesz mowic: "tak, ja tam mialam pojechac; ja tak planowalam."
Ale jezeli spedzisz cale swoje zycie, uzalajac sie od tego, ze nie pojechalas do Wloch, nie bedziesz miec czasu, aby docenic piekno i osobliwosc Holandii.
