Gdy rodziły się moje dzieci,
chciałem, żeby były doskonałe.
Kiedy były jeszcze dziećmi,
chciałem widzieć je uśmiechnięte
i zadowolone podczas zabaw.
Chciałem, żeby były
szczęśliwe,
nieustannie skłonne do śmiechu,
żeby nie płakały ani nie miały
pretensji.
Marzyłem o takim pięknym życiu.
Gdy dorastały, chciałem,
by stawały się hojne dla innych,
a nie samolubne.
Chciałem, żeby je omijały
straszne rzeczy.
Pragnąłem, by pozostały na
zawsze niewinne.
Jak stawały się nastolatkami,
chciałem, żeby były posłuszne
i nie buntowały się, były miłe i
nie pyskowały.
Chciałem, żeby były pełne
miłości,
łagodne, uprzejme i serdeczne.
"O, Boże daj mi takie
dziecko" często modliłem się.
Pewnego dnia Bóg wysłuchał
mnie.
Niektórzy nazywają je
upośledzonym...
Ja nazywam je DOSKONAŁYM!
Autor Nieznany
|
As my children were born,
I wanted them to be perfect.
When they were babies,
I wanted them to smile
And be content playing with
their toys.
I wanted them to be happy
And to laugh continually
In stead of crying and being
demanding.
I wanted them to see the
beautiful side of life.
As they grew older,
I wanted them to be giving
instead of selfish.
I wanted them to skip the
terrible twos.
I wanted them to stay innocent
forever.
As they became teen-agers,
I wanted them to be obedient and
not rebellious,
Mannerly and not mouthy.
I wanted them to be full of love,
Gentle and kind hearted.
"Oh, God, give me a child
like this" was often my prayer.
One day he did.
Some call him handicapped...
I call him Perfect!!
Source/Author Unknown
|
